WAT VREET ER AAN DONNIE DRUIF? 8+

SPEELT IN SEIZOEN 2022-2023


Donnie’s familie is raar. Dat vindt iedereen die ze kent. Ze zeggen het niet hardop maar ze kijken en ze fluisteren. Want Donnie’s vader is vertrokken, zijn broertje Eppie is verstandelijk beperkt, zijn zus gaat schuil achter zoveel make-up dat Donnie haar nooit herkent bij het ontbijt – als ze al ontbijt hebben, want er is geen geld – en hun moeder... hun moeder is een aangespoelde walvis.

 

Dat mag Donnie niet zeggen, maar hij denkt het wel. Want hoe noem je anders een moeder die het huis al jaren niet uit is geweest en zittend op de bank slaapt en eet. Vooral eet. Zoveel eet dat Donnie zich afvraagt hoelang de vloer het nog houdt en of ze de verjaardag van Eppie nog gaat halen.

 

Iedereen vindt zijn familie vies, dom, arm en achterlijk, maar dat kan Donnie niks schelen.

Want in zijn hoofd hoort hij de muziek uit het land van zijn vader. Met muziek eronder lijkt alles mooier en hoeft hij zelf tenminste niet te praten. Totdat er een meisje in hun dorp komt wonen dat alleen maar kijkt... naar hem, Donnie Druif.

 

Een voorstelling vol betoverende livemuziek en zang van hier tot aan het Verre Oosten en weer terug. Over knellende familiebanden en onvoorwaardelijke liefde en over het vinden van je eigen stem. Losjes gebaseerd op het boek en de film ‘Whats eating Gilbert Grape’ met Leonardo DiCaprio en Johnny Depp als de twee broers.

“Nieuwe en prikkelende muziekkomedies maken voor echt iedereen, dat is wat ik voor ogen heb bij MaxTak. Want iets maken voor een publiek dat bestaat uit zowel kinderen als ouderen die elk op hun eigen moment in een deuk liggen of hun adem inhouden (of soms gelijktijdig) – ja, dat is het hoogst haalbare en mooiste dat er is.” 

Marije Gubbels

Regie, script, liedteksten: Marije Gubbels

Dramaturgie: Manon Wittebol

Composities: Avishai Darash

Spel en zang: vier acteurs/zangers

Muziek: Marmoucha-orkest

Muziektheater, jeugdtheater

Muziektheater, jeugdtheater   |    18 februari t/m mei 2023   |    Kleine, -middenzaal

pers

“Prachtig, gelaagd en komisch”

- Scènes

 

“Uitbundige slapstick en een kolkende kakofonie. (...) Wat is de voorstelling leuk.”

-Theaterkrant